امید به زندگی اسنایدر SNYDER HOPE SCALE

عبارت این تست را به دقت بخوانید و گزینه‌ای را که بیشتر حالات شخصیتی شما را توصیف می‌کند، انتخاب نمایید.

امید به زندگی یکی از شاخص‌های مهم در سلامت فردی و جامعه است و به‌عنوان میزان سال‌هایی که انتظار می‌رود فرد عمر کند تعریف می‌شود. شاخص امید به زندگی در کشورهای گوناگون متفاوت است و از عوامل اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و ... تاثیر می‌پذیرد. امید به زندگی به افزایش انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری افراد کمک کرده و باعث شکل‌گیری نگرشی مثبت‌تر در فرد می‌شود.
تست امید به زندگی که در سال ۱۹۹۱ توسط اشنایدر طراحی شد یک ابزار شناخته شده و مفید در جهت اندازه‌گیری امید به زندگی است که ۱۲ گویه دارد و با استفاده از طیف لیکرتی از کاملا غلط تا کاملا درست نمره‌گذاری می‌شود .
مقیاس امید به زندگی اشنایدر امید فرد را بعنوان یک ویژگی شخصیتی نسبتا ثابت ارزیابی می‌کند و در مورد همه افراد ۱۵ سال به بالا و حتی بیماران روانی قابل اجرا است و کاربرد دارد ( به نقل از کرمانی، خداپناهی و حیدری ۱۳۹۰).
یکی از نقدهای مطرح شده درباره این مقیاس این است که باتوجه به این‌که ادبیات پژوهشی آن عموما با نمونه‌ای متشکل از دانشجویان کارشناسی صورت گرفته و از آن‌جایی که معمولا دانشجویان درباره ویژگی امید ناهمگنی کافی ندارند، جای سوال است که آیا همبستگی های بدست امده قابل تعمیم به نمونه‌های دیگر هم هست یا نه ؟ (بروئر و میجر ۲۰۰۸).

در پژوهشی که اسنایدر و همکاران (1991) انجام شد؛ همبستگی این مقیاس را با مقیاس افسردگی بک -0.42 به‌دست آوردند که نشان‌دهنده روایی واگرای قابل قبول است. آلفای کرونباخ بدست امده در این پژوهش 0.84  بود که همسانی درونی قابل قبولی را نشان می‌دهد.

در پژوهشی که توسط کرمانی، خداپناهی و حیدری (1390) انجام شد نیز روایی  همزمان مقیاس امید با مولفه‌های مربوط به سلامت روان، افکار خودکشی و حمایت اجتماعی ادراک شده و معنا در زندگی بررسی شد. نتایج حاکی از آن است که رابطه بین امید و افکار خودکشی منفی  است و این امر بیانگر روایی واگرای مطلوب مقیاس امید است. همچنین رابطه مثبت بین امید و حمایت اجتماعی ادراک شده و معنا در زندگی نشان دهنده روایی همگرای مطلوب این مقیاس است. ضریب آلفای کرونباخ 0.86 و ضریب ملاک 0.70 نشان‌دهنده همسانی درونی بالای هر یک از سوال‌ها با کل مقیاس است که نشان دهنده اعتبار قابل قبول آن است. همچنین ضریب ازمون باز -آزمون در این مقیاس 0.81  بود که با یافته‌های اسنایدر 1991 همخوانی داشت.

منابع


- کرمانی، ز.، و خداپناهی، م.، و حیدری، م. (1390). ویژگی های روان سنجی مقیاس امید اسنایدر. روان شناسی کاربردی .



- Brouwer, D., Meijer, R. R., Weekers, A. M., & Baneke, J. J. (2008). On the dimensionality of the Dispositional Hope Scale. Psychological Assessment, 20(3), 310–315.
- Snyder, C. R., Harris, C., Anderson, J. R., Holleran, S. A., Irving, L. M., Sigmon, S. T., Yoshinobu, L., Gibb, J., Langelle, C., & Harney, P. (1991). The will and the ways: development and validation of an individual-differences measure of hope. Journal personality social psychology, 60(4): 570-585

اگر این محصول را قبلا خریده باشید، شما هم می‌توانید در مورد این کالا نظر بدهید. برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.