حل مسئله هپنر و پترسن The Problem-Solving Inventory (PSI)

 لطفا عبارات تست را با دقت بخوانید و مشخص کنید که چه مقدار با هرکدام موافق یا مخالف هستید .

حل مسئله فرآیندی شناختی-رفتاری و مبتکرانه است که فرد به کمک آن راهبردهای موثر و سازگارانه‌ای برای مشکلات روزمره را شناسایی یا ابداع میکند.
حل مسئله وسیله مفیدی برای مقابله با بسیاری از مشکلات موقعیتی است و یکی از عوامل تعدیل کننده‌ رویدادهای منفی زندگی است و به نگرش، مهارت، و توانایی‌هایی اشاره دارد که فرد را قادر می سازد در برابر هر یک از مشکلات زندگی راه حل موثر و سازگارانه‌ای انتخاب کند و در نتیجه به حفظ و ارتقای انسجام شخصیتی فرد کمک می‌کند . 
امروزه اهمیت مهارت‌های حل مسئله بر کسی پوشیده نیست و اهمیت آن به‌ویژه در دنیای امروز خیلی بیشتر هم شده است. عواملی مثل نگرش منفی نسبت به مسائل، اضطراب، ویژگی‌های شخصیتی و ... همگی میتوانند بر توانایی حل مسئله فرد تاثیر بگذارند؛ بنابراین وجود ابزاری برای سنجش دقیق آن می‌تواند مفید باشد.
یکی از آزمون‌های شناخته شده در این زمینه پرسشنامه حل مسئله (The Problem-Solving Inventory) است که توسط هپنر و پترسن در سال ۱۹۸۲ طراحی شد. این تست ادراک خود فرد درباره رفتارهای مربوط به حل مسئله‌شان را بررسی می‌کند و دارای ۳۵ ماده با طیف لیکرتی است که از کاملا موافقم ( با نمره ۱) تا کاملا مخالفم ( با نمره ۶ ) نمره گذاری می‌شود .
این پرسشنامه سه فاکتور عمده را می‌سنجد که عبارتند از ؛ 
1- کفایت حل مسئله: این فاکتور شامل ۱۱ ماده بوده و اعتماد به نفس فرد برای حل مسائل را می‌سنجد.
2- کنترل شخصی: این فاکتور شامل ۵ ماده بوده و توانایی کنترل هیجانات را می‌سنجد.
3- سبک گرایشی-اجتنابی: این فاکتور با ۱۶ ماده سبک پاسخ‌دهی فرد در برابر مشکلات را می‌سنجد.


این آزمون برای افرادی با سطح تحصیلات کلاس نهم به بالا می‌تواند مناسب باشد . (هپنر و بیکر ۱۹۹۷)
یکی از محدودیت های این ازمون که برای این آزمون شد؛ این است که پیوند مشخصی بین سه مولفه حل مسئله مطرح شده توسط هپنر و تئوری حل مساله اجتماعی وجود ندارد و این امر تفسیر نتایج تجربی حاصل از استفاده از این آزمون را مختل می‌کند.

در پژوهش صورت گرفته توسط راستگو، نادری، شریعتمداری و سیف نراقی (۱۳۸۹)؛ همسانی درونی نسبتا بالایی با مقادیر آلفایی 0.72 تا 0.85 برای خرده مقیاس ها و 0.90 برای پرسشنامه کلی بدست آمد که نشان دهنده روایی بالای این آزمون است . 
همچنین در پژوهشی که توسط خسروی، درویزه و رفعتی (۱۳۷۷) انجام شد ضریب آلفای کرونباخ بدست امده 0.86 بود که این نیز نشان دهنده این است که آزمون از اعتبار قابل قبولی برخوردار است. 
در بررسی که توسط هپنر و پترسن در ۱۹۸۲ صورت گرفت پایایی نمره کل پرسشنامه از طریق ازمون-بازآزمون به فاصله دو هفته در دامنه 0.83 تا 0.89 قرار گرفت که مقدار قابل توجهی می‌باشد. 

منابع:
- خسروی،زهره . درویزه، زهرا . رفعتی، مریم (۱۳۷۷) . نقش حالت های خلقی بر شیوه ارزیابی دانش آموزان دختر از توانایی مشکل گشایی خود . اندیشه و رفتار . سال چهارم . شماره ۱.
- راستگو، اعظم . نادری، عزت الله . شریعتمداری، علی . و سیفنراقی، مریم. (۱۳۸۹) . بررسی تأثیر آموزش سواد اطلاعاتی اینترنت بر رشد مهارتهای حل مسئله دانشجویان. فصلنامه علمی – پژوهشی رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 2(9 ،)2-11


- Heppner, P. P., & Baker, C. E. (1997). Applications of the Problem Solving Inventory. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 29(4), 229–241

اگر این محصول را قبلا خریده باشید، شما هم می‌توانید در مورد این کالا نظر بدهید. برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.